ศาลาชุมนุม

[pi_choen]

มา makes the past....
for ex. the book i hae read was intresting

หนังสือเล่มนี้ผมอ่านมาสนใจมาก

I used มา for past tense not to indicate direction.

me to

[Pirin]

มา makes the past....
for ex. the book i hae read was intresting

หนังสือเล่มนี้ผมอ่านมาสนใจมาก

Firstly, because "นี้" and "มาก" are not mentioned in the original sentence, they should not appear in the translated version.
Secondly, I hope it is fine for me to edit your translated piece in the following way.

"the book I have read was intresting"
หนังสือเล่มที่ผมอ่านแล้วน่าสนใจ
or
หนังสือเล่มที่ผมอ่านเมื่อ+(time)น่าสนใจ
or
หนังสือเล่มที่ผมอ่านจบแล้วน่าสนใจ
......
As for "มาแล้ว" or "ไปแล้ว", that indicates past tense, though they are both grammatically correct, we don't use them in this context. We tend to say, "หนังสือเล่มนี้หรือค่ะ/ครับ ฉันอ่านมา / ไปแล้วสองรอบ" to mean 'As for this book, I have read it twice.'

[Tgeezer]

I wonder if we can establish some ground rules on the importance of the position of words in a sentence. Edited to attribute the above to me.

This would be my take on these sentences:

My friend sold his car. เพื่อยผมขายรถของเขาแล้ว
My friend's car is sold รภของเพื่อนผมขายแล้ว
My friend sold his car to me. เพื่อนผมขายรถของเขาให้ผม
My friend sold me his car. same as above, cant think how to change the Thai sentence.
I have sold my car to my friend. ผมขายรถผมมาให้เพื่อนผม
I sold my car to my friend. same as above

I don't think I have got these 100% correct and would be interested to know where I have gone wrong.

Maybe I shouldn't have put my attempts, back-translating is ok I suppose if it shows something but better to leave out the English once the words mean something.
There are three nouns I think เพื่อน ผม รถ and one verb.
There is a adverb แล้ว which shows that the verb is done, so no need to show it with มา, which incidentally is always มาแล้ว in the RID.
So the first rule is that the second noun in a combination shows the owner of the first noun.
That leaves only two variables on the car- รถผม or รถเพื่อน.
The variables on the verb - เพื่อนขาย ผมขาย but is there a chance of ขายเพื่อน ขายผม
is the direct object รถ and the next object the buyer?
Right I will have another go:
เพื่อยผมขายรถแล้ว My friend sold his car.
เพื่อนผมรภขายแล้ว My friend's car is sold
เพื่อนขายรถผมแล้ว My friend sold his car to me.
เพื่อนขายแล้วรถผม My friend sold my car.
ผมขายแล้วรถเพื่อน I sold my friend's car.
ผมขายรถเพื่อนแล้ว I sold my car to my friend.
Because แล้ว says that the verb is done any noun after แล้ว could be the direct object of the verb.
รถผมเพื่อนชายแล้ว My friend sold my car.
รถผมชายเพื่อนแล้ว I sold my car to my friend
รถเพื่อนขายผมแล้ว My friend's car is sold to me.
รถเพื่อนผมชายแล้ว My friends car is sold.
ขายแล่วรถเพื่อนผม My friends car is sold.
ขายเพื่อนแล้วรถผม My car was sold to my friend.
ขายผมแล่วรถเพื่อน My friend's car was sold to me.
ขายรถแล้วเพื่อนผม My friend sold his car.
If anyone has posted while I wrote I am posting anyway.

[Toffeeman]

A couple of things I would like to mention about the above post

If you are going to quote me and then edit the quote please make sure you attribute the right words to me.
You have posted I said: "Toffeeman wrote:I wonder if we can establish some ground rules on the importance of the position of words in a sentence."
In fact this was your sentence not mine.

Secondly I am not sure this is correct: There is a adverb แล้ว which shows that the verb is done, so no need to show it with มา, which incidentally is always มาแล้ว in the RID.

I rarely hear people say มาแล้ว unless they want to say 'come already' or 'came'.
Where have you been is ไปไหนมา. A very common expression and not a sniff of a แล้ว around.
I have been trying to get away from using แล้ว for past tense as Thais use it but it seems to me not that often. If there is no time indicator they use ได้ before the verb or มา at the end of the clause more than แล้ว. Anyway that is my reading of it. Maybe I am wrong.

[Tgeezer]

A couple of things I would like to mention about the above post

If you are going to quote me and then edit the quote please make sure you attribute the right words to me.

Secondly I am not sure this is correct: There is a adverb แล้ว which shows that the verb is done, so no need to show it with มา, which incidentally is always มาแล้ว in the RID.

I rarely hear people say มาแล้ว unless they want to say 'come already' or 'came'.
Where have you been is ไปไหนมา. A very common expression and not a sniff of a แล้ว around.
I have been trying to get away from using แล้ว for past tense as Thais use it but it seems to me not that often. If there is no time indicator they use ได้ before the verb or มา at the end of the clause more than แล้ว. Anyway that is my reading of it. Maybe I am wrong.

I have edited the mistaken quote out but left a note in order not to lose the your point.

In what ever way มา is used, I was just pointing out that it is not what the post is about.
The prof. who wrote these examples uses แล้ว to show that the verb is completed, but I think I see that by separating the object from the verb in this way it also does something else, now I wait to see arguments against my translations.

[Tgeezer]

รถผมเพื่อนขายแล้ว My car was sold by my friend
my / รถผมถูกขายโดยเพื่อนผมแล้ว
รถผมขายเพื่อนแล้ว My car I sold to my friend
my / i agree
รถเพื่อนขายผมแล้วMy friends car he sold to me .......[*]
my / รถเพื่อนเขาขายให้ผมแล้ว

I wonder if anyone will comment on my assertion that the only reason for saying 'เพื่อนผม' is that English has to say; My friend. It may not be true, but it seems so to me.
This is similar, 'My friend sold my car' and 'My car was sold by my friend' has subtly different meanings which I can't see, I wonder how it is in Thai.
I can only see; ผู้ทำกริยาขายเป็นเพื่อน ผู้ถูกกริยาขายเป็นรถผม = เพื่อนขายรถผมแล้ว or รถผมเพื่อนขายแล้ว is there any need for this; รถผมถูกขายโดยเพื่อนผมแล้ว?
Does รถเพื่อนเขาขายให้ผมแล้ว = เพื่อนขายรถผมแล้ว ? I have come to the conclusion that it does so if anyone knows better I would like to know, so that I don't get too used to the idea.

[Nan]

เพื่อยผมขายรถแล้ว My friend sold cars. My friend sold his car. [*]
- เพื่อนผมขายรถแล้ว - My friend sold his car.

เพื่อนผมรภขายแล้ว My friend sold cars.[*]
- This sentence doesn't make sense in Thai language.

เพื่อนชายรถผมแล้ว My friend sold my car. Edit: My friend sold a car to me.
- เพื่อนขายรถผมแล้ว - My friend sold my car.
- เพื่อนขายรถให้ผมแล้ว - My friend sold a car to me.

เพื่อนขายแล้วรถผม My friend has sold my car.
- It's grammatically wrong, but you might hear someone said this in spoken language---เพื่อนขายให้แล้ว รถผมอะ (My friend helped me sold my car.)

เพื่อนขายแล้วรถผม My friend sold my car. - The same as above.
ผมขายรถเพื่อนแล้ว I sold my friend's car. - Correct. But it would sound better to add 'ไป' in this sentence --- ผมขายรถเพื่อนไปแล้ว.

รถผมเพื่อนขายแล้ว My car was sold by my friend
- In spoken language, you might hear someone said "รถผม เพื่อนขายให้แล้ว" - My car, my friend sold it.( My friend helped me sold my car.)

รถผมขายเพื่อนแล้ว My car I sold to my friend
- The same as above, it's used in spoken language which would sound better if you add 'ให้' and 'ไป' in this sentence --- รถผมขายให้เพื่อนไปแล้ว - I sold my car to my friend.

รถเพื่อนขายผมแล้ว My friends car he sold to me .......[*]
- This sentence might be said in spoken language, but it would sound better to say "รถเพื่อน เขาขายให้ผมแล้ว".

Ex.

A: นี่รถใครอะ สวยจัง - Whose car is this? So beautiful.
B: รถเพื่อน แต่เขาขายให้ผมแล้ว - My friend's, but he sold it to me.

I wonder if we can establish some ground rules on the importance of the position of words in a sentence.

ผมขายแล้วรถเพื่อน I have sold my car to my friend.
- ผมขายแล้ว รถเพื่อน - I have sold it, my friend's car. (I have sold my friend's car.) It's only used in spoken language.

ผมขายรถเพื่อนแล้ว I sold my car to my friend.
- I have sold my friend's car.
- ผมขายรถผมให้เืพื่อนแล้ว - I sold my car to my friend.
- ผมขายรถให้เพื่อนแล้ว - This can have two meanings; I sold my car to my friend. Or, I helped my friend sold his car.
- ผมช่วยขายรถให้เพื่อนแล้ว - This sentence will make it clearer if you want to say "I helped my friend sold his car".

Doesn't make any more sense.

This would be my take on these sentences:

My friend sold his car. เพื่อยผมขายรถของเขาแล้ว
- Correct. เพื่อนผมขายรถของเขาแล้ว

My friend's car is sold รภของเพื่อนผมขายแล้ว
- รถของเพื่อนผม ขายไปแล้ว or เพื่อนผมขายรถของเขาไปแล้ว which sounds better.

My friend sold his car to me. เพื่อนผมขายรถของเขาให้ผม
- Correct.

My friend sold me his car. same as above, cant think how to change the Thai sentence.
- Agree.

I have sold my car to my friend. ผมขายรถผมมาให้เพื่อนผม
- ผมขายรถผมไปให้เพื่อนแล้ว
For this sentence, the direction of the sell is 'to a third person', so 'ไป' is used, not 'มา'. Anyway, 'ไป' can be omitted.

I sold my car to my friend. same as above
- ผมขายรถผม(ไป)ให้เืพื่อน

I don't think I have got these 100% correct and would be interested to know where I have gone wrong.

[Tgeezer]

From หลักภาษาไทย By อ. จงชัย เจนหัตถการกิจ

เพื่อยผมขายรถแล้ว My friend sold his car.
เพื่อนผมรภขายแล้ว My friend's car is sold
เพื่อนขายรถผมแล้ว My friend sold his car to me.
เพื่อนขายแล้วรถผม My friend sold my car.
ผมขายแล้วรถเพื่อน I sold my friend's car.
ผมขายรถเพื่อนแล้ว I sold my car to my friend.

รถผมเพื่อนชายแล้ว My friend sold my car.
รถผมชายเพื่อนแล้ว I sold my car to my friend
รถเพื่อนขายผมแล้ว My friend's car was sold to me.
รถเพื่อนผมชายแล้ว My friends car I sold.
ขายแล่วรถเพื่อนผม I sold my friend's car.
ขายเพื่อนแล้วรถผม I sold to my friend my car.
ขายผมแล่วรถเพื่อน My friend sold his car to me.
ขายรถแล้วเพื่อนผม My friend sold his car.

The translations are mine, not the prof's.

Thank you for replying Nan, but I an afraid that we are no closer to finding any significance in the syntax of Thai.
In these examples there is ผู้ขายรถ เจ้าของรถ รถ and I think in some sentences ผู้ซื้อรถ 1st pp and 2nd pp a verb an object noun and a time modifier.
The purpose of this post is to determine if these components are sufficient to show the situation without adding words like ไป ถูก มา etc. after all to know which words to add is to know the meaning without them isn't it?

Any extra words added just misses the point and avoids the question.