| |
|
[verb]
|
| definition |
to insult; disparage
|
| components | ลูบ  | luupF | to caress; stroke; pet |
| คม | khohmM | sharp edge [of a knife, for example] |
| synonyms | คาดหน้า | khaatF naaF | to look down upon; show contempt; hold in contempt |
| ดูแคลน | duuM khlaaenM | to look at in a disparaging manner; to look down upon |
| ดูถูก | duuM thuukL | to insult; disparage; condescending to; disdainful of |
| ดูหมิ่น | duuM minL | to insult; underestimate; disparage; disdain |
| ดูหมิ่นดูแคลน | duuM minL duuM khlaaenM | to insult; underestimate; disparage; disdain; slight; snub; affront; look down upon; scorn; hold in contempt |
| ตราหน้า | dtraaM naaF | to denounce; accuse; insult; defy; despise |
| ตราหน้า | dtraaM naaF | to brand; label; stigmatize; condemn; disparage |
| ประมาท | bpraL maatL | to slight; belittle; disparage; underrate; disdain; insult; underestimate |
| ประมาทหน้า | bpraL maatL naaF | to underrate; insult; affront; underestimate |
| ปรามาส | bpraaM maatF | to insult; show contempt; defame; slander; condemn as |
| ลบหลู่ | lohpH luuL | to disparage, disdain, show disrespect |
| สบประมาท | sohpL bpraL maatL | to insult; disrespect; slight; belittle; look down upon; diaparage; act or speak contemptuously to; outrage |
| หมายหน้า | maaiR naaF | to denounce; accuse; insult; defy; despise |
| หมิ่นประมาท | minL bpraL maatL | to insult; to defame; to be contemptuous of; to libel; to slander |
| หยาบหยาม | yaapL yaamR | to insult; affront |
| หยามหน้า | yaamR naaF | to insult, view with contempt, scorn |
| หยามหมิ่น | yaamR minL | to insult; disparage |
| เหยียด | yiiatL | to despise; to hold in contempt; to look down upon; insult; abuse |
| เหยียบย่ำ | yiiapL yamF | to disparage; run someone down; belittle |
|
|
