thai-language.com - กบาล

กบาล gaL baanM

Royal Institute - 1982

กบาล /กะ-บาน/ {Pali/Sanskrit: กปาล = กะโหลกหัว}
[นาม]	ส่วนกลางของกะโหลกศีรษะ, หัว, (คำไม่สุภาพ) เช่น ตีกบาล เขกกบาล.
[นาม]	แผ่นกระเบื้อง.
[นาม]	ลานกลาง เช่น กบาลบ้าน.
[นาม]	เครื่องเซ่นผีที่ใส่ภาชนะกับตุ๊กตาแล้วนำไปทิ้งที่ทางสามแพร่ง และต่อยหัวตุ๊กตาเสีย เรียกว่า เสียกบาล, เรียกภาชนะที่ใส่เครื่องเช่นนั้น เช่น เอาเหล้าข้าวใส่กบาลออกเซ่นวัก. (ขุนช้างขุนแผน), บางทีใช้ว่า กระบาล เช่น ปรุตรุเคลือบกระบาลหิน. (จารึกวัดโพธิ์).



1. [noun, colloquial]
definition	the head, the skull
examples	ปวดกบาล	bpuaatL gaL baanM	to have a headache
	กบาลเมือง	gaL baanM meuuangM	public square in the center of a city
	แบกบาล	baaeM gaL baanM	to brainstorm
	หนักกบาลหัว	nakL gaL baanM huaaR	[is] the business of; bears the burden of; [is] a burdensome responsibility of


2. [noun]
definition	votive offering