thai-language.com - เอ่ย

เอ่ย eeuyL

Royal Institute - 1982

เอย; เอ่ย ๑ /เอย; เอ่ย/
	คำกล่าวประกอบหลังชื่อ เป็นเชิงปรารภเป็นต้น หรือลงท้ายคำกลอน.
เอ่ย ๒ /เอ่ย/
[กริยา]	เปล่งเสียงพูด, เริ่มพูด.
[วิเศษณ์]	คำออกเสียงใช้ในความถามเพื่อให้ทาย เช่น นกอะไรเอ่ย.



[verb]
definition	mention; utter
examples	อะไรเอ่ย	aL raiM eeuyL	utter; mention
	เอ่ยปาก	eeuyL bpaakL	to speak out
	การเอ่ยถึง	gaanM eeuyL theungR	a mention; an allusion; a reference
	เอ่ยถึง	eeuyL theungR	to refer to; to mention; to speak of
sample sentences	"แปลก นะ" ผมเอ่ยกับ ภรรยา bplaaekL naH phohmR eeuyL gapL phanM raH yaaM "“How strange is that!” I said to my wife."
	หญิง- หวั่นใจ เหลือเอ่ย คำเฉลย ดั่ง ร้อย ลิ้น yingR wanL jaiM leuuaR eeuyL khamM chaL leeuyR dangL raawyH linH (Female) "I am so afraid that you speak with a hundred tongues."