คำวิเศษณ์ คือคำที่ทำหน้าที่ประกอบคำนาม, คำสรรพนาม, คำกริยา และคำวิเศษณ์ด้วยกันให้ได้ความชัดเจนยิ่งขึ้น ตัวอย่าง เช่น
khamM wiH saeht[n]L kheuuM khamM theeF thamM naaF theeF bpraL gaawpL khamM naamM khamM sapL phaH naamM khamM gaL riH yaaM laeH khamM wiH saeht[n]L duayF ganM haiF daiF khwaamM chatH jaehnM yingF kheunF dtuaaM yaangL chehnF
A “modifier” is a word which serves the role of associating with a noun, pronoun, verb, or other modifier in order to bring greater clarity to it. Some examples are:

ในประโยคที่หนึ่ง กาลวิเศษณ์ประกอบนาม, ประโยคที่ ๒ ประกอบสรรพนาม, ประโยคที่ ๓ ประกอบกริยา, ประโยคที่ ๔ ประกอบวิเศษณ์
naiM bpraL yohkL theeF neungL gaanM wiH saeht[n]L bpraL gaawpL naamM bpraL yohkL theeF saawngR bpraL gaawpL sapL phaH naamM bpraL yohkL theeF saamR bpraL gaawpL gaL riH yaaM bpraL yohkL theeF seeL bpraL gaawpL wiH saeht[n]L
In the first sentence the time modifier is associated with a noun; in the second sentence it is associated with a pronoun; in the third sentence the modifier is associated with a verb; and, in the fourth, it is associated with another modifier.

ประติชญาวิเศษณ์ คือ คำวิเศษณ์ที่ประบอกเสียงร้องเรียกและเสียงขานรับ เพื่อแสดงความสละสลวยของภาษา และแสดงความเป็นกันเองระหว่างผู้พูด เช่น จ๋า ขอรับ เว้ย โว้ย โวย และบรรดาคำขอรับที่กล่าวแล้วในคำวิเศษณ์ราชาศัพท์ทั้งสิ้น (ดูคำวิเศษณ์ราชาศัพท์ข้างหน้า)
bpraL dtitL yaaM wiH saeht[n]L kheuuM khamM wiH saeht[n]L theeF bpraL baawkL siiangR raawngH riiakF laeH siiangR khaanR rapH pheuuaF saL daaengM khwaamM saL laL saL luayR khaawngR phaaM saaR laeH saL daaengM khwaamM bpenM ganM aehngM raH waangL phuuF phuutF chehnF jaaR khaawR rapH weeuyH wooyH wooyM laeH banM daaM khamM khaawR rapH theeF glaaoL laaeoH naiM khamM wiH saeht[n]L raaM chaaM sap[t]L thangH sinF duuM khamM wiH saeht[n]L raaM chaaM sap[t]L khaangF naaF
Affirmative Modifiers are modifiers which are expressions of calling out and requesting or of answering and response; these words show the melodiousness of the language. The use of these words also indicate that both the parties to the conversation have an informal or friendly relationship to each other. Words include the following: “jaa,” “khorap,” “woiy (high tone”), “wooy (high tone)” “wooy (mid tone)” as well as all the other response words included in the royal language modifiers (See the the list of royal language modifiers below.) [The text itself contains a separate section on royal language modifiers.] Sample sentences include:

ประมาณวิเศษณ์ คือคำวิเศษณ์ที่ประกอบบอกจำนวน แบ่งออกเป็น ๒ ชนิดคือ
bpraL maanM wiH saeht[n]L kheuuM khamM wiH saeht[n]L theeF bpraL gaawpL baawkL jamM nuaanM baengL aawkL bpenM saawngR chaH nitH kheuuM
“Quantitative modifiers” are modifiers which indicate amounts and are composed of two types

หมายเหตุ คำวิเศษณ์ นอกจากทำหน้าที่ประกอบนาม สรรพนาม กริยา วิเศษณ์ แล้วยังทำหน้าที่เป็นอกรรมกริยาได้ด้วย เช่น
maayR haehtL khamM wiH saeht[n]L naawkF jaakL thamM naaF theeF bpraL gaawpL naamM sapL phaH naamM gaL riH yaaM wiH saeht[n]L laaeoH yangM thamM naaF theeF bpenM aL gamM maH gaL riH yaaM daiF duayF chehnF
Comment: A modifier, in addition to being associated with a noun or pronoun, verb or another modifier, may also serve as an intransitive verb as well, for example,

ประติเษธวิเศษณ์ คือ คำวิเศษณ์ที่ประกอบบอกความปฏิเสธ หรือไม่ยอมรับ เช่น ไม่, มิ ใช่, ไม่ใช่, บ, บ่, บ่มิ, บราง, ฤ, ฤๅ, มิได้, ไม่ได้, หาไม่, หา...ไม่, หามิได้, ไม่...มิได้, ไม่...หามิได้ คำประติเษธวิเศษณ์ จะปฏิเสธที่นาม สรรพนาม กริยา หรือ วิเศษณ์ ก็ได้
bpraL dtiL saehtL wiH saeht[n]L kheuuM khamM wiH saeht[n]L theeF bpraL gaawpL baawkL khwaamM bpaL dtiL saehtL reuuR maiF yaawmM rapH chehnF maiF miH chaiF maiF chaiF baawM baawL baawL miH bawL raangM reuuM miH daiF maiF daiF haaR maiF haaR maiF haaR miH daiF maiF miH daiF maiF haaR miH daiF khamM bpraL dtiL saehtL wiH saeht[n]L jaL bpaL dtiL saehtL theeF naamM sapL phaH naamM gaL riH yaaM reuuR wiH saeht[n]L gaawF daiF
“Negative modifiers” are modifying words which indicate refusal or unacceptability, for example, “not,” (etc.) [The meanings of the Thai words in the list are similar.] These negative modifiers can be associated with nouns, pronouns, verbs, or other modifiers.

อนิยมวิเศษณ์ คือ คำวิเศษณ์ที่ประกอบบอกความไม่ชี้เฉพาะ หรือจำกัดลงไปว่าเป็นเช่นนั้น เช่นนี้ หรือ สิ่งนี้ สิ่งนั้น เช่น ใด ไร ไหน กี่ อะไร ทำไม ฉันใด เช่นไร ฯลฯ แต่พึงสังเกตว่า คำพวกนี้จะต้องไม่ใช้ในข้อความที่เป็นคำถามหรือสงสัยจึงจะนับว่า เป็นอนิยมวิเศษณ์ ถ้าใช้ในข้อความที่เป็นคำถาม หรือสงสัยจึงจะนับว่า เป็นอนิยมวิเศษณ์ ถ้าใช้ในข้อความที่เป็นคำถามหรือสงสัย เรียกว่า ปฤจฉาวิเศษณ์ ตัวอย่าง
aL niH yaH maH wiH saeht[n]L kheuuM khamM wiH saeht[n]L theeF bpraL gaawpL baawkL khwaamM maiF cheeH chaL phawH reuuR jamM gatL lohngM bpaiM waaF bpenM chehnF nanH chehnF neeH reuuR singL neeH singL nanH chehnF daiM raiM naiR geeL aL raiM thamM maiM chanR daiM chehnF raiM dtaaeL pheungM sangR gaehtL waaF khamM phuaakF neeH jaL dtaawngF maiF chaiH naiM khaawF khwaamM theeF bpenM khamM thaamR reuuR sohngR saiR jeungM jaL napH waaF bpenM aL niH yaH maH wiH saeht[n]L thaaF chaiH naiM khaawF khwaamM theeF bpenM khamM thaamR reuuR sohngR saiR jeungM jaL napH waaF bpenM aL niH yaH maH wiH saeht[n]L thaaF chaiH naiM khaawF khwaamM theeF bpenM khamM thaamR reuuR sohngR saiR riiakF waaF bpritL chaaR wiH saeht[n]L dtuaaM yaangL
“Indefinite modifiers” are modifiers which express non-specificity or provide a delimiter that something is like this or that, or this thing or that thing; for example, the words “whatever,” “whichever,” “wherever,” “how,” “any,” “how many,” “which,” “why,” “why so ever,” and “how so ever.” However, one should observe that these words, in order to be indefinite modifiers, should not be used in interrogatory sentences or in sentences which indicate doubt; if these words are used in sentences which indicate interrogatories or doubts, they are called, “interrogatory modifiers.” [See below.] Examples include,

กาลวิเศษณ์ คือคำวิเศษณ์ที่ประกอบคำบอกเวลา เช่น
เช้า สาย บ่าย เที่ยง เย็น ค่ำ อดีต อนาคต ปัจจุบัน
gaanM wiH saeht[n]L kheuuM khamM wiH saeht[n]L theeF bpraL gaawpL khamM baawkL waehM laaM chehnF chaaoH saayR baayL thiiangF yenM khamF aL deetL aL naaM khohtH bpatL jooL banM
“Temporal modifiers” are modifying words which combine with other words to indicate time, for example:
“early,” “late,” “afternoon,” “noon,” “evening,” “dusk,” “past,” “future,” and “current.”

คำกริยา ได้แก่คำกริยาที่ประกอบคำอื่นและทำหน้าที่เช่นเดียวกับคำวิเศษณ์ เช่น
khamM gaL riH yaaM daiF gaaeL khamM gaL riH yaaM theeF bpraL gaawpL khamM euunL laeH thamM naaF theeF chehnF diaaoM gapL khamM wiH saeht[n]L chehnF
Verbs: specifically, verbs which are combined with other types of words and perform the same function as modifiers, for example,

คำที่ใช้เป็นคำวิเศษณ์ มีอยู่ ๔ ประเภท คือ
khamM theeF chaiH bpenM khamM wiH saeht[n]L meeM yuuL seeL bpraL phaehtF kheuuM
There are four types of words used as modifiers:

คำนาม ได้แก่คำนามที่ประกอบคำอื่น และทำหน้าที่เช่นเดียวกับคำวิเศษณ์ เช่น ไก่บ้าน ไก่ป่า ช้างบก ครูเด็ก ครูผู้ใหญ่ ฯลฯ
khamM naamM daiF gaaeL khamM naamM theeF bpraL gaawpL khamM euunL laeH thamM naaF theeF chehnF diaaoM gapL khamM wiH saeht[n]L chehnF gaiL baanF gaiL bpaaL chaangH bohkL khruuM dekL khruuM phuuF yaiL
Nouns: specifically, nouns which are combined with other types of words and perform the same function as modifiers, for example, “domestic fowl,” “wild fowl,” “[terrestrial] elephant,” “a teacher of students,” and “a senior teacher.”

คำนามและคำกริยาที่นำมาใช้เป็นคำวิเศษณ์ โดยมากเป็นลักษณวิเศษณ์ และคำวิเศษณ์ใด ๆ ที่จัดเข้าในคำวิเศษณ์ชนิดอื่น ๆ ไม่ได้ ต้องนับว่าเป็นลักษณวิเศษณ์ทั้งสิ้น
khamM naamM laeH khamM gaL riH yaaM theeF namM maaM chaiH bpenM khamM wiH saeht[n]L dooyM maakF bpenM lakH saL naL wiH saeht[n]L laeH khamM wiH saeht[n]L daiM daiM theeF jatL khaoF naiM khamM wiH saeht[n]L chaH nitH euunL euunL maiF daiF dtaawngF napH waaF bpenM lakH saL naL wiH saeht[n]L thangH sinF
Nouns and verbs which are used as modifiers are usually “characteristic modifiers” and any modifier which cannot be otherwise be classified will be considered to be a “characteristic modifier.”

คำวิเศษณ์ชนิดนี้ ถ้ามีคำนามหรือสรรพนามมารับข้างหลัง นับว่าเป็นคำบุพบท เช่น
khamM wiH saeht[n]L chaH nitH neeH thaaF meeM khamM naamM reuuR sapL phaH naamM maaM rapH khaangF langR napH waaF bpenM khamM boopL phaH bohtL chehnF
With respect to this type of word, if there is a noun or a pronoun following it, the word will serve the function of a preposition, for example,

คำวิเศษณ์แท้ ได้แก่คำ ดี ชั่ว สูง ต่ำ ดำ ขาว ยาว สั้น ใหญ่ เล็ก ฯลฯ
khamM wiH saeht[n]L thaaeH daiF gaaeL khamM deeM chuaaF suungR dtamL damM khaaoR yaaoM sanF yaiL lekH
True modifiers, such as the following words: “good,” “evil,” “high,” “low,” “black,” “white,” “long,” “short,” “big,” “small,” etc.

คำวิเศษณ์แบ่งออกเป็น ๑๐ ชนิด คือ
khamM wiH saeht[n]L baengL aawkL bpenM sipL chaH nitH kheuuM
Modifiers may be classified into 10 types; these are:

ชนิดของคำวิเศษณ์
chaH nitH khaawngR khamM wiH saeht[n]L
Types of modifiers

นิยมวิเศษณ์ คือ คำวิเศษณ์ที่ประกอบบอกความชี้เฉพาะ หรือจำกัดลงไปว่าเป็นเช่นนั้นเช่นนี้ หรือสิ่งนั้น สิ่งนี้ เช่น นี่ นั่น โน่น นี้ นั้น โน้น ทั้งนี้ ทั้งนั้น อย่างนี้ อย่างนั้น ดังนี้ ดังนั้น แท้ จริง เฉพาะ เอง ดอก แน่นอน ทีเดียว เทียว เจียว ฯลฯ
niH yaH maH wiH saeht[n]L kheuuM khamM wiH saeht[n]L theeF bpraL gaawpL baawkL khwaamM cheeH chaL phawH reuuR jamM gatL lohngM bpaiM waaF bpenM chehnF nanH chehnF neeH reuuR singL nanH singL neeH chehnF neeF nanF nohnF neeH nanH nohnH thangH neeH thangH nanH yaangL neeH yaangL nanH dangM neeH dangM nanH thaaeH jingM chaL phawH aehngM daawkL naaeF naawnM theeM diaaoM thiaaoM jiaaoM
“Demonstrative modifiers” are modifiers which serve to specify or limit the related word to a specific meaning or a specific item; such words include, “this,” “that,” “that one over there,” “all of these,” “all of those,” “like this,” “like that,” “as follows,” “like this (or that),” “truly,” “specifically,” “only this,” “at all,” “certainly,” “absolutely,” “certainly,” “surely, positively,” etc.

ประกอบคำกริยา หรือคำวิเศษณ์
bpraL gaawpL khamM gaL riH yaaM reuuR khamM wiH saeht[n]L
[They] are joined with a verb or another modifier

ประกอบคำวิเศษณ์
bpraL gaawpL khamM wiH saeht[n]L
associating with and modifying other modifiers

ประติชญาวิเศษณ์ คือ คำวิเศษณ์ที่ประบอกเสียงร้องเรียกและเสียงขานรับ เพื่อแสดงความสละสลวยของภาษา และแสดงความเป็นกันเองระหว่างผู้พูด เช่น จ๋า ขอรับ เว้ย โว้ย โวย และบรรดาคำขอรับที่กล่าวแล้วในคำวิเศษณ์ราชาศัพท์ทั้งสิ้น (ดูคำวิเศษณ์ราชาศัพท์ข้างหน้า)
bpraL dtitL yaaM wiH saeht[n]L kheuuM khamM wiH saeht[n]L theeF bpraL baawkL siiangR raawngH riiakF laeH siiangR khaanR rapH pheuuaF saL daaengM khwaamM saL laL saL luayR khaawngR phaaM saaR laeH saL daaengM khwaamM bpenM ganM aehngM raH waangL phuuF phuutF chehnF jaaR khaawR rapH weeuyH wooyH wooyM laeH banM daaM khamM khaawR rapH theeF glaaoL laaeoH naiM khamM wiH saeht[n]L raaM chaaM sap[t]L thangH sinF duuM khamM wiH saeht[n]L raaM chaaM sap[t]L khaangF naaF
Affirmative Modifiers are modifiers which are expressions of calling out and requesting or of answering and response; these words show the melodiousness of the language. The use of these words also indicate that both the parties to the conversation have an informal or friendly relationship to each other. Words include the following: “jaa,” “khorap,” “woiy (high tone”), “wooy (high tone)” “wooy (mid tone)” as well as all the other response words included in the royal language modifiers (See the the list of royal language modifiers below.) [The text itself contains a separate section on royal language modifiers.] Sample sentences include:

ประติเษธวิเศษณ์ คือ คำวิเศษณ์ที่ประกอบบอกความปฏิเสธ หรือไม่ยอมรับ เช่น ไม่, มิ ใช่, ไม่ใช่, บ, บ่, บ่มิ, บราง, ฤ, ฤๅ, มิได้, ไม่ได้, หาไม่, หา...ไม่, หามิได้, ไม่...มิได้, ไม่...หามิได้ คำประติเษธวิเศษณ์ จะปฏิเสธที่นาม สรรพนาม กริยา หรือ วิเศษณ์ ก็ได้
bpraL dtiL saehtL wiH saeht[n]L kheuuM khamM wiH saeht[n]L theeF bpraL gaawpL baawkL khwaamM bpaL dtiL saehtL reuuR maiF yaawmM rapH chehnF maiF miH chaiF maiF chaiF baawM baawL baawL miH bawL raangM reuuM miH daiF maiF daiF haaR maiF haaR maiF haaR miH daiF maiF miH daiF maiF haaR miH daiF khamM bpraL dtiL saehtL wiH saeht[n]L jaL bpaL dtiL saehtL theeF naamM sapL phaH naamM gaL riH yaaM reuuR wiH saeht[n]L gaawF daiF
“Negative modifiers” are modifying words which indicate refusal or unacceptability, for example, “not,” (etc.) [The meanings of the Thai words in the list are similar.] These negative modifiers can be associated with nouns, pronouns, verbs, or other modifiers.

ประพันธวิเศษณ์ คือ คำวิเศษณ์ที่ประกอบคำกริยาหรือคำวิเศษณ์ เพื่อเชื่อมประโยคให้
bpraL phanM thaH wiH saeht[n]L kheuuM khamM wiH saeht[n]L theeF bpraL gaawpL khamM gaL riH yaaM reuuR khamM wiH saeht[n]L pheuuaF cheuuamF bpraL yohkL haiF
“Relative modifiers” are modifiers which are composed of verbs or other modifiers in order to connect clauses to produce cohesive paragraphs.

ปฤจฉาวิเศษณ์ คือ คำวิเศษณ์ที่ประกอบเนื้อความที่เป็นคำถาม หรือความสงสัย เช่น ใด ไหน ไร กี่ อะไร ทำไม ฉันใด เช่นไร ไหม อันใด อย่างไร เท่าไร ไย หรือหนอ ฯลฯ
bpritL chaaR wiH saeht[n]L kheuuM khamM wiH saeht[n]L theeF bpraL gaawpL neuuaH khwaamM theeF bpenM khamM thaamR reuuR khwaamM sohngR saiR chehnF daiM naiR raiM geeL aL raiM thamM maiM chanR daiM chehnF raiM maiR anM daiM yaangL raiM thaoF raiM yaiM reuuR naawR
“Interrogative modifier” is a modifier which is part of a question sentence structure or a structure indicating doubt, for example, “whichever,” “which,” “what,” “how many,” “what,” “why,” “why,” “how,” “(interrogatory),” “whichever,” “which way,” “how many,” “why,” “or what,” etc. Examples are:

ลักษณวิเศษณ์ คือคำวิเศษณ์ที่ประกอบบอกลักษณะต่าง ๆ เช่น บอกชนิด, สี, สัณฐาน, ขนาด, เสียง, อาการ, กลิ่น, รส, ความรู้สึก เป็นต้น เช่น
ดี, ชั่ว, ขาว, ดำ, กลม, แบน, ใหญ่, เล็ก, โครม, เปรี้ยง, เร็ว, ช้า, หอม, เหม็น, เปรี้ยว, หวาน, ร้อน, เย็น ฯลฯ
lakH saL naL wiH saeht[n]L kheuuM khamM wiH saeht[n]L theeF bpraL gaawpL baawkL lakH saL naL dtaangL dtaangL chehnF baawkL chaH nitH seeR sanR thaanR khaL naatL siiangR aaM gaanM glinL rohtH khwaamM ruuH seukL bpenM dtohnF chehnF deeM chuaaF khaaoR damM glohmM baaenM yaiL lekH khrohmM bpriiangF reoM chaaH haawmR menR bpriaaoF waanR raawnH yenM
“Modifiers describing characteristics” which are combined with other words to describe various characteristics, such as describing the type, color, shape, size, sound, symptom, smell, taste, and feel, for example:
“good,” “evil,” “white,” “black,” “round,” “flat,” “large,” “small,” “thudding,” “thundering,” “fast, “slow,” “fragrant,” “stinky,” “sour,” “sweet,” “hot,” “cold,” etc.

วลี ได้แก่กลุ่มคำที่ประกอบคำอื่นและทำหน้าที่เช่นเดียวกับคำวิเศษณ์
waH leeM daiF gaaeL gloomL khamM theeF bpraL gaawpL khamM euunL laeH thamM naaF theeF chehnF diaaoM gapL khamM wiH saeht[n]L
Phrases or word groups: specifically word groups which are combined with other words and which function as modifiers:

สถานวิเศษณ์ คือคำวิเศษณ์ที่ประกอบบอกสถานที่ เช่น บน ล่าง เหนือ ใต้ ใกล้ ไกล บก น้ำ บ้าน ป่า ฯลฯ
saL thaanR naH wiH saeht[n]L kheuuM khamM wiH saeht[n]L theeF bpraL gaawpL baawkL saL thaanR theeF chehnF bohnM laangF neuuaR dtaiF glaiF glaiM bohkL naamH baanF bpaaL
“Locational modifiers” are those that enhance words to indicate location, for example, “over,” “under,” “above,” “below,” “near,” “far,” “on land,” “on the water,” “at home,” “in the forest,” etc.

หมายเหตุ คำวิเศษณ์ นอกจากทำหน้าที่ประกอบนาม สรรพนาม กริยา วิเศษณ์ แล้วยังทำหน้าที่เป็นอกรรมกริยาได้ด้วย เช่น
maayR haehtL khamM wiH saeht[n]L naawkF jaakL thamM naaF theeF bpraL gaawpL naamM sapL phaH naamM gaL riH yaaM wiH saeht[n]L laaeoH yangM thamM naaF theeF bpenM aL gamM maH gaL riH yaaM daiF duayF chehnF
Comment: A modifier, in addition to being associated with a noun or pronoun, verb or another modifier, may also serve as an intransitive verb as well, for example,