| |
|
[verb, intransitive, formal]
|
| definition |
[used with the king, the queen, the king's mother, the princess mother, the crown princess] to pass away; to die; to go to heaven
|
| notes | ใช้สำหรับพระเจ้าแผ่นดิน, สมเด็จพระบรมราชินีนาถ, สมเด็จพระบรมราชินี, สมเด็จพระบรมราชชนนี, สมเด็จพระยุพราช และสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เป็นต้น. |
| related words | ทิวงคต  | thiH wohngM khohtH | [used with พระยุพราช or เจ้าฟ้า who was given special rank] to pass away; to die; to go to heaven |
| พิราลัย | phiH raaM laiM | [royal use only] to pass away; to die; to go to heaven |
| สวรรคาลัย | saL wanM khaaM laiM | [used with high ranking members of the royal family] to go to heaven; to pass away; to die |
| มรณ | maawM raH naH | death; the act of dying; cessation |
| ม่องเท่ง | maawngF thehngF | [colloquial slang, used comically] to die |
| ซี้ | seeH | [colloquial slang, used comically] to die |
| ม่อง | maawngF | [colloquial slang, used comically] to die |
| ม้วย | muayH | [usually used in poetry] to die; to perish; to terminate; to come to an end; to be destroyed; to be finished |
| เด๊ด | dehtH | [Thai transcription of the foreign loanword, "dead"] |
| เสียชีวิต | siiaR cheeM witH | [formal for all] to pass away |
| หมดบุญ | mohtL boonM | [euphemism for] to die |
| สิ้นใจ | sinF jaiM | [euphemism for] to die; to breathe one's last |
| สิ้นปราณ | sinF bpraanM | [euphemism for] to breathe one's last; to pass away |
| สิ้นลม | sinF lohmM | [euphemism for] to breathe one's last |
| ถึงแก่พิราลัย | theungR gaaeL phiH raaM laiM | [royal use only] to pass away; to die; to go to heaven |
เสด็จดับขันธ์ปรินิพพานsaL detL dapL khan[t]R bpaL riH nipH phaanM[used with the Lord Buddha only] to pass away; to die |
| ดับขันธ์ | dapL khan[t]R | [used with revered senior Buddhist monks] to pass away; to die |
| ถึงแก่อนิจกรรม | theungR gaaeL aL nitH gamM | [used with those who hold the rank of พระยา] to pass away; to die |
| สิ้นพระชนม์ | sinF phraH chohn[m]M | [used with those with the rank of พระองค์เจ้า and beyond] to pass away; to die |
| ถึงชีพิตักษัย | theungR cheeM phiH dtakL saiR | [used with princes with the rank of พระองค์เจ้า] to pass away; to die |
| ถึงแก่กรรม | theungR gaaeL gamM | [formal term for all] to pass away; to die |
| มรณภาพ | maawM raH naH phaapF | [used with Buddhist monks and novices] to pass away; to die |
| ถึงแก่อสัญกรรม | theungR gaaeL aL sanR gamM | [used with those who hold the rank of เจ้าพระยา ] to pass away; to die |
| ม้วยมรณ์ | muayH maawM raH | [usually used in poetry] to die; to pass away |
| ซี้ม่องเท่ง | seeH maawngF thehngF | [see ม่องเท่ง] |
| มอดม้วยมรณา | maawtF muayH maawM raH naaM | [usually used in poetry] to die; to perish; to terminate; to come to an end; to be destroyed; to be finished |
| ล่วงลับ | luaangF lapH | [a common term for all and euphemism for] to die; to be deceased (late); to pass away |
 ตาย | dtaayM | [general] to die; be dead; perish; decease; expire; terminate; pass away; (car) stop (working) |
| เดี้ยง | diiangF | [colloquial slang, used comically] dead; to die |
| เสีย | siiaR | [is] dead; not living |
|
|
online source for this page
