คำที่ตัวสะกดของพยางค์หน้าออกเสียงเป็นพยัญชนะต้นของพยางค์ตัวต่อไปด้วย ให้ถือหลักเกณฑ์ดังนี้
khamM theeF dtuaaM saL gohtL khaawngR phaH yaang[k]M naaF aawkL siiangR bpenM phaH yanM chaH naH dtohnF khaawngR phaH yaang[k]M dtuaaM dtaawL bpaiM duayF haiF theuuR lakL gaehn[t]M dangM neeH
In a word in which the final consonant of a syllable also serves to sound out of the subsequent syllable, the following rules apply:

คำหรือพยางค์ที่ตัวสะกดมีพยัญชนะตามมาหลายตัว ให้ใส่เครื่องหมายทัณฑฆาต ไว้บนพยัญชนะที่ไม่ออกเสียงตัวสุดท้ายแต่เพียงแห่งเดียว เช่น
khamM reuuR phaH yaang[k]M theeF dtuaaM saL gohtL meeM phaH yanM chaH naH dtaamM maaM laayR dtuaaM haiF saiL khreuuangF maayR thanM thaH khaatF waiH bohnM phaH yanM chaH naH theeF maiF aawkL siiangR dtuaaM sootL thaayH dtaaeL phiiangM haengL diaaoM chehnF
In a word or syllable which has several final consonants, one should use a silencer only on the very last consonant which is not sounded out, for example:

คำหรือพยางค์ที่มีพยัญชนะไม่ออกเสียงอยู่หน้าตัวสะกด ที่ยังมีพยัญชนะตามหลังมาอีก ให้ตัดพยัญชนะที่อยู่หน้าตัวสะกดออก และใส่เครื่องหมายทัณฑฆาตไว้บนพยัญชนะตัวสุดท้าย เช่น
khamM reuuR phaH yaang[k]M theeF meeM phaH yanM chaH naH maiF aawkL siiangR yuuL naaF dtuaaM saL gohtL theeF yangM meeM phaH yanM chaH naH dtaamM langR maaM eekL haiF dtatL phaH yanM chaH naH theeF yuuL naaF dtuaaM saL gohtL aawkL laeH saiL khreuuangF maayR thanM thaH khaatF waiH bohnM phaH yanM chaH naH dtuaaM sootL thaayH chehnF
In a word or syllable which has consonants which are not pronounced, which are placed before the final consonant, and where there are consonants following, such non-pronounced consonants should be cut out and a silencer inserted over the final, non-pronounced consonant. For example:

ถ้าเป็นคำที่เกิดจากการเติมปัจจัย เช่น -er, -ing, -ic, or –y และการทับศัพท์ตามรูปพยัญชนะภาษาอังกฤษดังข้อ ๗.๒ อาจทำให้ออกเสียงผิดไปจากภาษาเดิมมาก ให้ซ้อนพยัญชนะตัวสะกดของพยางค์ต้นอีกหนึ่งเพื่อให้เห็นเค้าคำเดิม เช่น
thaaF bpenM khamM theeF geertL jaakL gaanM dteermM bpatL jaiM chehnF -er, -ing, -ic, or –y laeH gaanM thapH sap[t]L dtaamM ruupF phaH yanM chaH naH phaaM saaR angM gritL dangM khaawF aatL thamM haiF aawkL siiangR phitL bpaiM jaakL phaaM saaR deermM maakF haiF saawnH phaH yanM chaH naH dtuaaM saL gohtL khaawngR phaH yaang[k]M dtohnF eekL neungL pheuuaF haiF henR khaaoH khamM deermM chehnF
If the word is one which arises from the use of a suffix such as -er, -ing, -ic, or –y and the use of rule 7.2 above results in a sound significantly at variance with the original English word, one should double the final consonant in order to be able to recognize the source of the original word, for example:

ถ้าพยัญชนะซ้อนอยู่กลางศัพท์ให้ถือว่า พยัญชนะซ้อนตัวแรกเป็นตัวสะกดของพยางค์หน้า และพยัญชนะซ้อนตัวหลังเป็นพยัญชนะต้นของพยางค์ต่อไป ฉะนั้น การใช้พยัญชนะตัวสะกดและพยัญชนะต้น จะต่างกันตามหลักเกณฑ์การเทียบพยัญชนะในตารางข้างท้าย เช่น
thaaF phaH yanM chaH naH saawnH yuuL glaangM sap[t]L haiF theuuR waaF phaH yanM chaH naH saawnH dtuaaM raaekF bpenM dtuaaM saL gohtL khaawngR phaH yaang[k]M naaF laeH phaH yanM chaH naH saawnH dtuaaM langR bpenM phaH yanM chaH naH dtohnF khaawngR phaH yaang[k]M dtaawL bpaiM chaL nanH gaanM chaiH phaH yanM chaH naH dtuaaM saL gohtL laeH phaH yanM chaH naH dtohnF jaL dtaangL ganM dtaamM lakL gaehn[t]M gaanM thiiapF phaH yanM chaH naH naiM dtaaM raangM khaangF thaayH chehnF
If the double letters occur in the middle of the word, the rules are: the first letter of the double is the last consonant of the prior syllable and the second consonant is the initial of the next syllable. Therefore, the expression of the first and second letters of the double will differ according to the rules set forth in the Consonant Table, for example:

ถ้าสระของพยางค์หน้าเป็นเสียงสระอะ ซึ่งเมื่อทับศัพท์ต้องใช้รูปไม้หันอากาศ ให้ซ้อนพยัญชนะตัวสะกดของพยางค์หน้าเข้าอีกตัวหนึ่งเพื่อเป็นพยัญชนะต้นของพยางค์ต่อไป เช่น
thaaF saL raL khaawngR phaH yaang[k]M naaF bpenM siiangR saL raL aL seungF meuuaF thapH sap[t]L dtaawngF chaiH ruupF maaiH hanR aaM gaatL haiF saawnH phaH yanM chaH naH dtuaaM saL gohtL khaawngR phaH yaang[k]M naaF khaoF eekL dtuaaM neungL pheuuaF bpenM phaH yanM chaH naH dtohnF khaawngR phaH yaang[k]M dtaawL bpaiM chehnF
If the vowel associated with the first syllable is an /-a-/ sound which uses the "stick turning in air" vowel in the transcription, one should double the transcribed consonant for use again as the initial consonant in the subsequent syllable, for example:

พยัญชนะซ้อน คำที่มีพยัญชนะซ้อนเป็นตัวสะกด ถ้าเป็นศัพท์ทั่วไปให้ตัดออกตัวหนึ่ง เช่น
phaH yanM chaH naH saawnH khamM theeF meeM phaH yanM chaH naH saawnH bpenM dtuaaM saL gohtL thaaF bpenM sap[t]L thuaaF bpaiM haiF dtatL aawkL dtuaaM neungL chehnF
Double-letters: For English words which have double letters as finals, if such word is a common noun, one of the double letters is removed, for example:

คำที่ออกเสียงและสะกดเหมือนกัน แต่มีความหมายและที่มาต่างกัน
khamM theeF aawkL siiangR laeH saL gohtL meuuanR ganM dtaaeL meeM khwaamM maayR laeH theeF maaM dtaangL ganM
homonyms (two or more words spelled and pronounced alike but different in meaning or derivation, e.g. the noun ขัน  and the verb ขัน )