ถ้าพยัญชนะซ้อนอยู่กลางศัพท์ให้ถือว่า พยัญชนะซ้อนตัวแรกเป็นตัวสะกดของพยางค์หน้า และพยัญชนะซ้อนตัวหลังเป็นพยัญชนะต้นของพยางค์ต่อไป ฉะนั้น การใช้พยัญชนะตัวสะกดและพยัญชนะต้น จะต่างกันตามหลักเกณฑ์การเทียบพยัญชนะในตารางข้างท้าย เช่น
thaaF phaH yanM chaH naH saawnH yuuL glaangM sap[t]L haiF theuuR waaF phaH yanM chaH naH saawnH dtuaaM raaekF bpenM dtuaaM saL gohtL khaawngR phaH yaang[k]M naaF laeH phaH yanM chaH naH saawnH dtuaaM langR bpenM phaH yanM chaH naH dtohnF khaawngR phaH yaang[k]M dtaawL bpaiM chaL nanH gaanM chaiH phaH yanM chaH naH dtuaaM saL gohtL laeH phaH yanM chaH naH dtohnF jaL dtaangL ganM dtaamM lakL gaehn[t]M gaanM thiiapF phaH yanM chaH naH naiM dtaaM raangM khaangF thaayH chehnF
If the double letters occur in the middle of the word, the rules are: the first letter of the double is the last consonant of the prior syllable and the second consonant is the initial of the next syllable. Therefore, the expression of the first and second letters of the double will differ according to the rules set forth in the Consonant Table, for example: