อะไรกัน...สวาปามก๋วยเตี๋ยวเข้าไปตั้ง ๓ จานแล้ว ยังไม่อิ่มอีกหรือ!
aL raiM ganM saL waaR bpaamM guayR dtiaaoR khaoF bpaiM dtangF saamR jaanM laaeoH yangM maiF imL eekL reuuR
"What?! You've gobbled three bowls of noodle and are still not full?!"

เขาเจียดอาหารที่เขาเองก็กินไม่ค่อยอิ่มไปให้ลูก ของเขา
khaoR jiiatL aaM haanR theeF khaoR aehngM gaawF ginM maiF khaawyF imL bpaiM haiF luukF khaawngR khaoR
"He doled out the food that he had not finished eating to his children even though he was not full."

กินอิ่มแล้วก็ยังสีแตกหรือแดกลงไปได้อีก แม่บอกว่าเป็นคนตะกละ กินไม่รู้จักพอ
ginM imL laaeoH gaawF yangM seeR dtaaekL reuuR daaekL lohngM bpaiM daiF eekL maaeF baawkL waaF bpenM khohnM dtaL glaL ginM maiF ruuH jakL phaawM
"If you keep on eating and stuffing more food into your mouth when you are already full, you’re considered a glutton who can never be satiated."

ถ้าไม่อยากกินข้าวบ้านหรือกินอิ่มมาจากข้างนอกแล้ว น่าจะโทร.บอกให้แกทำแต่ปริมาณน้อย ๆ จะได้ไม่เสียของ
thaaF maiF yaakL ginM khaaoF baanF reuuR ginM imL maaM jaakL khaangF naawkF laaeoH naaF jaL tho:hM baawkL haiF gaaeM thamM dtaaeL bpaL riH maanM naawyH naawyH jaL daiF maiF siiaR khaawngR
"... 'If you don’t want to eat at home or you have already eaten out, you should call and let her know that she should cook a smaller amount so we don’t have to waste anything.'"

เมื่ออิ่มข้าวก็จะไหว้ขอบคุณแม่โพสพ
meuuaF imL khaaoF gaawF jaL waiF khaawpL khoonM maaeF pho:hM sohpL
"When [you] finish eating, [you] should “wai” to express thanks to Mae Posop."

ข. ผมอิ่มเสียแล้วสิ
phohmR imL siiaR laaeoH siL
"I’m already full."

ข. ไม่ครับขอบคุณ ผมเพิ่งจะกินข้าวเมื่อกี้นี้เอง อิ่มมาก
maiF khrapH khaawpL khoonM phohmR pheerngF jaL ginM khaaoF meuuaF geeF neeH aehngM imL maakF
"No, thanks. I just finish eating a moment ago."

พูดง่าย ๆ ว่าท้องอาคารกลืนกินทุกอย่างไว้ กลืนเท่าไหร่ก็ไม่อิ่มไม่เต็มเสียที
phuutF ngaaiF ngaaiF waaF thaawngH aaM khaanM gleuunM ginM thookH yaangL waiH gleuunM thaoF raiL gaawF maiF imL maiF dtemM siiaR theeM
"Simply stated, the building was so large it swallowed everything; no matter how much it encompassed, the building was never full."