เหล้ามธุรสซึ่งปรุงจากน้ำผึ้ง
laoF maH thooH rohtH seungF bproongM jaakL namH pheungF
(alcoholic) mead

แกงถ้วยนี้รสปร่า
gaaengM thuayF neeH rohtH bpraaL
"This curry tastes strange"

คนจีนกินข้าวด้วยการกินกับเปล่าๆ ก่อน เพื่อรู้รสของกับอย่างเต็มที่
khohnM jeenM ginM khaaoF duayF gaanM ginM gapL bplaaoL bplaaoL gaawnL pheuuaF ruuH rohtH khaawngR gapL yaangL dtemM theeF
Chinese people consume their meals by first eating their prepared dishes without rice in order to get the full taste of the dish.

เนื้อหาความอร่อยอยู่ที่รสธรรมชาติอันหลากหลายของวัสดุที่นำมาปรุงอาหาร
neuuaH haaR khwaamM aL raawyL yuuL theeF rohtH thamM maH chaatF anM laakL laayR khaawngR watH saL dooL theeF namM maaM bproongM aaM haanR
The essence of the delicious flavors lies in many kinds of natural flavors of the various ingredients which are used in preparing (Chinese) food.

ผู้ที่กินเจ ไม่ควรรับประทานรสจัดเกินไป เช่น เผ็ดจัด เค็มจัด ขมจัด เปรี้ยวจัด หวานจัด
phuuF theeF ginM jaehM maiF khuaanM rapH bpraL thaanM rohtH jatL geernM bpaiM chehnF phetL jatL khemM jatL khohmR jatL bpriaaoF jatL waanR jatL
"Vegetarians should not eat food with strong tastes, for example, [food that is] very hot, very salty, very bitter, very sour, or very sweet."

เพราะรสละเมียดละไมของอาหารจีนนั้นอยู่ที่รสธรรมชาติของวัสดุที่นำมาปรุง
phrawH rohtH laH miiatF laH maiM khaawngR aaM haanR jeenM nanH yuuL theeF rohtH thamM maH chaatF khaawngR watH saL dooL theeF namM maaM bproongM
because the mild taste of Chinese food arises from the natural flavors of the ingredients that are added.

รสชาติที่จัดมาก ๆ จะส่งผลไปถึงอวัยวะหลัก
rohtH chaatF theeF jatL maakF maakF jaL sohngL phohnR bpaiM theungR aL waiM waH lakL
"Tastes that are very strong will have an effect on our primary organs."

แล้วก็พุ้ยข้าวไปล้างรสนั้นตามไปเรื่อย ๆ จนกว่าจะอิ่ม
laaeoH gaawF phuyH khaaoF bpaiM laangH rohtH nanH dtaamM bpaiM reuuayF reuuayF johnM gwaaL jaL imL
Next, they again shovel in rice to again cleanse their palates, continuing until they are sated.

แล้วจึงพุ้ยข้าวตามเพื่อล้างรสของกับที่กินเข้าไปเสีย
laaeoH jeungM phuyH khaaoF dtaamM pheuuaF laangH rohtH khaawngR gapL theeF ginM khaoF bpaiM siiaR
They then push rice into their mouths in order to cleanse their palates from the food that they just ate.

สำหรับคีบกับอีกอย่างหนึ่งเข้าปากกินเปล่าๆ เพื่อเสพรสใหม่
samR rapL kheepF gapL eekL yaangL neungL khaoF bpaakL ginM bplaaoL bplaaoL pheuuaF saehpL rohtH maiL
(They do this) in order to savor yet another dish of food by itself to enjoy yet another new taste.

อาหารจีนจึงมีรสจืดๆ ไม่ใช้เครื่องปรุงที่มีกลิ่นแรงและไม่มีรสจัดจนข่มรสธรรมชาติของวัสดุ
aaM haanR jeenM jeungM meeM rohtH jeuutL jeuutL maiF chaiH khreuuangF bproongM theeF meeM glinL raaengM laeH maiF meeM rohtH jatL johnM khohmL rohtH thamM maH chaatF khaawngR watH saL dooL
Chinese food has very bland taste; spices that have a strong smells are not used and there are no strong flavors that tend to suppress the natural flavor of the ingredients.

รสหรืออารมณ์ในวรรณคดีไทย
rohtH reuuR aaM rohm[n]M naiM wanM naH khaH deeM thaiM
the four moods in the Thai literature

ลักษณวิเศษณ์ คือคำวิเศษณ์ที่ประกอบบอกลักษณะต่าง ๆ เช่น บอกชนิด, สี, สัณฐาน, ขนาด, เสียง, อาการ, กลิ่น, รส, ความรู้สึก เป็นต้น เช่น
ดี, ชั่ว, ขาว, ดำ, กลม, แบน, ใหญ่, เล็ก, โครม, เปรี้ยง, เร็ว, ช้า, หอม, เหม็น, เปรี้ยว, หวาน, ร้อน, เย็น ฯลฯ
lakH saL naL wiH saeht[n]L kheuuM khamM wiH saeht[n]L theeF bpraL gaawpL baawkL lakH saL naL dtaangL dtaangL chehnF baawkL chaH nitH seeR sanR thaanR khaL naatL siiangR aaM gaanM glinL rohtH khwaamM ruuH seukL bpenM dtohnF chehnF deeM chuaaF khaaoR damM glohmM baaenM yaiL lekH khrohmM bpriiangF reoM chaaH haawmR menR bpriaaoF waanR raawnH yenM
“Modifiers describing characteristics” which are combined with other words to describe various characteristics, such as describing the type, color, shape, size, sound, symptom, smell, taste, and feel, for example:
“good,” “evil,” “white,” “black,” “round,” “flat,” “large,” “small,” “thudding,” “thundering,” “fast, “slow,” “fragrant,” “stinky,” “sour,” “sweet,” “hot,” “cold,” etc.