คำหรือพยางค์ที่ตัวสะกดมีพยัญชนะตามมาหลายตัว ให้ใส่เครื่องหมายทัณฑฆาต ไว้บนพยัญชนะที่ไม่ออกเสียงตัวสุดท้ายแต่เพียงแห่งเดียว เช่น
khamM reuuR phaH yaang[k]M theeF dtuaaM saL gohtL meeM phaH yanM chaH naH dtaamM maaM laayR dtuaaM haiF saiL khreuuangF maayR thanM thaH khaatF waiH bohnM phaH yanM chaH naH theeF maiF aawkL siiangR dtuaaM sootL thaayH dtaaeL phiiangM haengL diaaoM chehnF
In a word or syllable which has several final consonants, one should use a silencer only on the very last consonant which is not sounded out, for example:

คำหรือพยางค์ที่มีพยัญชนะไม่ออกเสียงอยู่หน้าตัวสะกด ที่ยังมีพยัญชนะตามหลังมาอีก ให้ตัดพยัญชนะที่อยู่หน้าตัวสะกดออก และใส่เครื่องหมายทัณฑฆาตไว้บนพยัญชนะตัวสุดท้าย เช่น
khamM reuuR phaH yaang[k]M theeF meeM phaH yanM chaH naH maiF aawkL siiangR yuuL naaF dtuaaM saL gohtL theeF yangM meeM phaH yanM chaH naH dtaamM langR maaM eekL haiF dtatL phaH yanM chaH naH theeF yuuL naaF dtuaaM saL gohtL aawkL laeH saiL khreuuangF maayR thanM thaH khaatF waiH bohnM phaH yanM chaH naH dtuaaM sootL thaayH chehnF
In a word or syllable which has consonants which are not pronounced, which are placed before the final consonant, and where there are consonants following, such non-pronounced consonants should be cut out and a silencer inserted over the final, non-pronounced consonant. For example:

แต่ถ้าเป็นศัพท์ทางวิชาการหรือวิสามานยนามให้เก็บไว้ทั้ง ๒ ตัว โดยใส่เครื่องหมายทัณฑฆาตไว้ที่ตัวท้าย เช่น
dtaaeL thaaF bpenM sap[t]L thaangM wiH chaaM gaanM reuuR wiH saaR maanM yaH naamM haiF gepL waiH thangH saawngR dtuaaM dooyM saiL khreuuangF maayR thanM thaH khaatF waiH theeF dtuaaM thaayH chehnF
However, if such word is a technical term or is a proper noun, the double letters are retained and a silencer is placed over the second letter, for example:

ถ้าพยัญชนะซ้อนอยู่กลางศัพท์ให้ถือว่า พยัญชนะซ้อนตัวแรกเป็นตัวสะกดของพยางค์หน้า และพยัญชนะซ้อนตัวหลังเป็นพยัญชนะต้นของพยางค์ต่อไป ฉะนั้น การใช้พยัญชนะตัวสะกดและพยัญชนะต้น จะต่างกันตามหลักเกณฑ์การเทียบพยัญชนะในตารางข้างท้าย เช่น
thaaF phaH yanM chaH naH saawnH yuuL glaangM sap[t]L haiF theuuR waaF phaH yanM chaH naH saawnH dtuaaM raaekF bpenM dtuaaM saL gohtL khaawngR phaH yaang[k]M naaF laeH phaH yanM chaH naH saawnH dtuaaM langR bpenM phaH yanM chaH naH dtohnF khaawngR phaH yaang[k]M dtaawL bpaiM chaL nanH gaanM chaiH phaH yanM chaH naH dtuaaM saL gohtL laeH phaH yanM chaH naH dtohnF jaL dtaangL ganM dtaamM lakL gaehn[t]M gaanM thiiapF phaH yanM chaH naH naiM dtaaM raangM khaangF thaayH chehnF
If the double letters occur in the middle of the word, the rules are: the first letter of the double is the last consonant of the prior syllable and the second consonant is the initial of the next syllable. Therefore, the expression of the first and second letters of the double will differ according to the rules set forth in the Consonant Table, for example:

ฟางเส้นสุดท้าย
faangM sehnF sootL thaayH
"A drowning man will clutch at a straw."

เรื่องนี้คนย่อมเห็นต่างกันได้ แต่ท้ายที่สุดแล้วเป็นเรื่องดุลพินิจของศาล
reuuangF neeH khohnM yaawmF henR dtaangL ganM daiF dtaaeL thaayH theeF sootL laaeoH bpenM reuuangF doonM laH phiH nitH khaawngR saanR
"On this issue, people may see things differently; however, in the end, it is an issue which is up to the discretion of the courts."