เครื่องบอกอัตราความเร็ว
khreuuangF baawkL atL raaM khwaamM reoM
speedometer

เครื่องหมายบอกระยะทาง
khreuuangF maayR baawkL raH yaH thaangM
route distance sign

ป้ายบอกเดินรถทางเดียว
bpaayF baawkL deernM rohtH thaangM diaaoM
one way traffic sign

ป้ายบอกเวลามาถึงและออกของเครื่องบิน
bpaayF baawkL waehM laaM maaM theungR laeH aawkL khaawngR khreuuangF binM
airport arrival and departure board

ป้ายบอกเวลารถไฟถึงและออกสถานี
bpaayF baawkL waehM laaM rohtH faiM theungR laeH aawkL saL thaaR neeM
railway arrival and departure board

กาลวิเศษณ์ คือคำวิเศษณ์ที่ประกอบคำบอกเวลา เช่น
เช้า สาย บ่าย เที่ยง เย็น ค่ำ อดีต อนาคต ปัจจุบัน
gaanM wiH saeht[n]L kheuuM khahmM wiH saeht[n]L theeF bpraL gaawpL khahmM baawkL waehM laaM chehnF chaaoH saayR baayL thiiangF yenM khahmF aL deetL aL naaM khohtH bpatL jooL banM
“Temporal modifiers” are modifying words which combine with other words to indicate time, for example:
“early,” “late,” “afternoon,” “noon,” “evening,” “dusk,” “past,” “future,” and “current.”

เขาบอกเราเหมือนกันว่าจะแต่งงาน แต่ยังกั๊กชื่อเจ้าสาวไว้
khaoR baawkL raoM meuuanR ganM waaF jaL dtaengL ngaanM dtaaeL yangM gakH cheuuF jaoF saaoR waiH
"He told us too that he was getting married but he did not tell us the name of the bride."

คนดูร้องบอกคนเล่นให้เล่นช้า ๆ
khohnM duuM raawngH baawkL khohnM lehnF haiF lehnF chaaH chaaH
The spectators [people who are watching] are calling for the players [people who are playing] to play more slowly.

คุณคะ ช่วยไปบอกเด็ก ๆ หน่อยเถอะว่า อย่าเอะอะตึงตังกันนัก
khoonM khaH chuayF bpaiM baawkL dekL dekL naawyL thuhL waaF yaaL ehL aL dteungM dtangM ganM nakH
"[a wife asking her husband to tell the kids at their party] Honey, could you please tell the kids to keep it down?"

ฉันบอกเรื่องนี้ให้คุณรู้ แต่ห้ามคุณไปปูดให้ใครฟังนะ
chanR baawkL reuuangF neeH haiF khoonM ruuH dtaaeL haamF khoonM bpaiM bpuutL haiF khraiM fangM naH
"I will tell you this story for your information, but do not tell anyone else."

ดูเว็บไซต์ไปแล้วก็ช่วยป่าวร้องบอกกล่าวผ่านผู้แทนที่เราเลือกเข้าไปในสภาให้ช่วย
duuM wepH sai[d]M bpaiM laaeoH gawF chuayF bpaaoL raawngH baawkL glaaoL phaanL phuuF thaaenM theeF raoM leuuakF khaoF bpaiM naiM saL phaaM haiF chuayF
"Once you have seen the website, please let our elected representatives know and ask them to help us."

ถ้าเขามาเมื่อไร โปรดบอกผมด้วย
thaaF khaoR maaM meuuaF raiM bprohtL baawkL phohmR duayF
"Please inform me if and when he comes."

นิยมวิเศษณ์ คือ คำวิเศษณ์ที่ประกอบบอกความชี้เฉพาะ หรือจำกัดลงไปว่าเป็นเช่นนั้นเช่นนี้ หรือสิ่งนั้น สิ่งนี้ เช่น นี่ นั่น โน่น นี้ นั้น โน้น ทั้งนี้ ทั้งนั้น อย่างนี้ อย่างนั้น ดังนี้ ดังนั้น แท้ จริง เฉพาะ เอง ดอก แน่นอน ทีเดียว เทียว เจียว ฯลฯ
niH yaH maH wiH saeht[n]L kheuuM khahmM wiH saeht[n]L theeF bpraL gaawpL baawkL khwaamM cheeH chaL phawH reuuR jahmM gatL lohngM bpaiM waaF bpenM chehnF nanH chehnF neeH reuuR singL nanH singL neeH chehnF neeF nanF nohnF neeH nanH nohnH thangH neeH thangH nanH yaangL neeH yaangL nanH dangM neeH dangM nanH thaaeH jingM chaL phawH aehngM daawkL naaeF naawnM theeM diaaoM thiaaoM jiaaoM
“Demonstrative modifiers” are modifiers which serve to specify or limit the related word to a specific meaning or a specific item; such words include, “this,” “that,” “that one over there,” “all of these,” “all of those,” “like this,” “like that,” “as follows,” “like this (or that),” “truly,” “specifically,” “only this,” “at all,” “certainly,” “absolutely,” “certainly,” “surely, positively,” etc.

บอกคนสวนให้เช็ดรถให้สะอาด
baawkL khohnM suaanR haiF chetH rohtH haiF saL aatL
"Tell the gardener to clean the car well."

บอกคนสวนให้ผูกสุนัขไว้
baawkL khohnM suaanR haiF phuukL sooL nakH waiH
"Tell the gardener to tie up the dog."

บอกจำนวนนับ เช่น หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า ที่หนึ่ง ที่สอง ที่สาม ที่สี่ ที่ห้า ฯลฯ จะใช้เป็นตัวเลข หรือตัวหนังสือก็ได้
baawkL jahmM nuaanM napH chehnF neungL saawngR saamR seeL haaF theeF neungL theeF saawngR theeF saamR theeF seeL theeF haaF jaL chaiH bpenM dtuaaM laehkF reuuR dtuaaM nangR seuuR gawF daiF
To indicate a counting number, such as “one ,” “two,” “three,” “four,” “five,” “first,” “second,” “third,” “fourth,” “fifth,” etc.; in this context, both numerical and word notations may be used.

บอกจำนวนปริมาณ คือมิได้บอกชัดลงไปว่าเท่านั้นเท่านี้ เป็นแต่กำหนดว่ามากหรือน้อยซึ่งพอจะรู้ความหมายได้โดยปริมาณ เช่น มาก น้อย หลาย ทั้งหลาย จุ ทั้งปวง ทั้งหมด บรรดา คนละ สิ่งละ ต่าง บาง บ้าง กัน ฯลฯ เช่น
baawkL jahmM nuaanM bpaL riH maanM kheuuM miH daiF baawkL chatH lohngM bpaiM waaF thaoF nanH thaoF neeH bpenM dtaaeL gahmM nohtL waaF maakF reuuR naawyH seungF phaawM jaL ruuH khwaamM maayR daiF dooyM bpaL riH maanM chehnF maakF naawyH laayR thangH laayR jooL thangH bpuaangM thangH mohtL banM daaM khohnM laH singL laH dtaangL baangM baangF ganM chehnF
To indicate a quantity, although it is not necessary that the number be precise; the modifier may indicate “many” or “a few” just to show an approximation of the amount. Examples include, “a lot,” “few,” “many,” “all of,” “much,” “the entirety of,” “all of,” “complete,” “each one of,” “one of,” “each and every,” “some,” “partly,” “each other,” etc. Some examples include:

บอกพนมว่าประเดี๋ยวฉันจะกลับบ้าน
baawkL phaH nohmM waaF bpraL diaaoR chanR jaL glapL baanF
"Tell Panom I will go home in a few minutes."

บอกเพื่อนของฉันว่าอาหารเสร็จแล้ว
baawkL pheuuanF khaawngR chanR waaF aaM haanR setL laaeoH
"Tell my friend dinner is ready."

บอกสมบูรณ์ว่า ฉันจะไม่กลับมารับประทานอาหารกลางวัน
baawkL sohmR buun[n]M waaF chanR jaL maiF glapL maaM rapH bpraL thaanM aaM haanR glaangM wanM
"Tell Somboon I will not be home for lunch."

ประติชญาวิเศษณ์ คือ คำวิเศษณ์ที่ประบอกเสียงร้องเรียกและเสียงขานรับ เพื่อแสดงความสละสลวยของภาษา และแสดงความเป็นกันเองระหว่างผู้พูด เช่น จ๋า ขอรับ เว้ย โว้ย โวย และบรรดาคำขอรับที่กล่าวแล้วในคำวิเศษณ์ราชาศัพท์ทั้งสิ้น (ดูคำวิเศษณ์ราชาศัพท์ข้างหน้า)
bpraL dtitL chaH yaaM wiH saeht[n]L kheuuM khahmM wiH saeht[n]L theeF bpraL baawkL siiangR raawngH riiakF laeH siiangR khaanR rapH pheuuaF saL daaengM khwaamM saL laL saL luayR khaawngR phaaM saaR laeH saL daaengM khwaamM bpenM ganM aehngM raH waangL phuuF phuutF chehnF jaaR khaawR rapH weeuyH wooyH wooyM laeH banM daaM khahmM khaawR rapH theeF glaaoL laaeoH naiM khahmM wiH saeht[n]L raaM chaaM sap[t]L thangH sinF duuM khahmM wiH saeht[n]L raaM chaaM sap[t]L khaangF naaF
Affirmative Modifiers are modifiers which are expressions of calling out and requesting or of answering and response; these words show the melodiousness of the language. The use of these words also indicate that both the parties to the conversation have an informal or friendly relationship to each other. Words include the following: “jaa,” “khorap,” “woiy (high tone”), “wooy (high tone)” “wooy (mid tone)” as well as all the other response words included in the royal language modifiers (See the the list of royal language modifiers below.) [The text itself contains a separate section on royal language modifiers.] Sample sentences include:

ประติเษธวิเศษณ์ คือ คำวิเศษณ์ที่ประกอบบอกความปฏิเสธ หรือไม่ยอมรับ เช่น ไม่, มิ ใช่, ไม่ใช่, บ, บ่, บ่มิ, บราง, ฤ, ฤๅ, มิได้, ไม่ได้, หาไม่, หา...ไม่, หามิได้, ไม่...มิได้, ไม่...หามิได้ คำประติเษธวิเศษณ์ จะปฏิเสธที่นาม สรรพนาม กริยา หรือ วิเศษณ์ ก็ได้
bpraL dtiL saehtL wiH saeht[n]L kheuuM khahmM wiH saeht[n]L theeF bpraL gaawpL baawkL khwaamM bpaL dtiL saehtL reuuR maiF yaawmM rapH chehnF maiF miH chaiF maiF chaiF baawM baawL baawL miH bawL raangM reuuM miH daiF maiF daiF haaR maiF haaR maiF haaR miH daiF maiF miH daiF maiF haaR miH daiF khahmM bpraL dtiL saehtL wiH saeht[n]L jaL bpaL dtiL saehtL theeF naamM sapL phaH naamM gaL riH yaaM reuuR wiH saeht[n]L gawF daiF
“Negative modifiers” are modifying words which indicate refusal or unacceptability, for example, “not,” (etc.) [The meanings of the Thai words in the list are similar.] These negative modifiers can be associated with nouns, pronouns, verbs, or other modifiers.

ประมาณวิเศษณ์ คือคำวิเศษณ์ที่ประกอบบอกจำนวน แบ่งออกเป็น ๒ ชนิดคือ
bpraL maanM wiH saeht[n]L kheuuM khahmM wiH saeht[n]L theeF bpraL gaawpL baawkL jahmM nuaanM baengL aawkL bpenM saawngR chaH nitH kheuuM
“Quantitative modifiers” are modifiers which indicate amounts and are composed of two types

มันอาจจะถูกที่ใครบอกไว้
manM aatL jaL thuukL theeF khraiM baawkL waiH
"Perhaps it's true what someone once said."

มีอะไรก็เพจมาบอกนะ
meeM aL raiM gawF phaehtF maaM baawkL naH
"Should you have any info, page me."

ลักษณวิเศษณ์ คือคำวิเศษณ์ที่ประกอบบอกลักษณะต่าง ๆ เช่น บอกชนิด, สี, สัณฐาน, ขนาด, เสียง, อาการ, กลิ่น, รส, ความรู้สึก เป็นต้น เช่น
ดี, ชั่ว, ขาว, ดำ, กลม, แบน, ใหญ่, เล็ก, โครม, เปรี้ยง, เร็ว, ช้า, หอม, เหม็น, เปรี้ยว, หวาน, ร้อน, เย็น ฯลฯ
lakH saL naL wiH saeht[n]L kheuuM khahmM wiH saeht[n]L theeF bpraL gaawpL baawkL lakH saL naL dtaangL dtaangL chehnF baawkL chaH nitH seeR sanR thaanR khaL naatL siiangR aaM gaanM glinL rohtH khwaamM ruuH seukL bpenM dtohnF chehnF deeM chuaaF khaaoR dahmM glohmM baaenM yaiL lekH khrohmM bpriiangF reoM chaaH haawmR menR bpriaaoF waanR raawnH yenM
“Modifiers describing characteristics” which are combined with other words to describe various characteristics, such as describing the type, color, shape, size, sound, symptom, smell, taste, and feel, for example:
“good,” “evil,” “white,” “black,” “round,” “flat,” “large,” “small,” “thudding,” “thundering,” “fast, “slow,” “fragrant,” “stinky,” “sour,” “sweet,” “hot,” “cold,” etc.

สถานวิเศษณ์ คือคำวิเศษณ์ที่ประกอบบอกสถานที่ เช่น บน ล่าง เหนือ ใต้ ใกล้ ไกล บก น้ำ บ้าน ป่า ฯลฯ
saL thaanR naH wiH saeht[n]L kheuuM khahmM wiH saeht[n]L theeF bpraL gaawpL baawkL saL thaanR theeF chehnF bohnM laangF neuuaR dtaiF glaiF glaiM bohkL naahmH baanF bpaaL
“Locational modifiers” are those that enhance words to indicate location, for example, “over,” “under,” “above,” “below,” “near,” “far,” “on land,” “on the water,” “at home,” “in the forest,” etc.

เห็นมั้ย...บอกแล้วไง!
henR maiH baawkL laaeoH ngaiM
"See what I mean? I told you so."

อนิยมวิเศษณ์ คือ คำวิเศษณ์ที่ประกอบบอกความไม่ชี้เฉพาะ หรือจำกัดลงไปว่าเป็นเช่นนั้น เช่นนี้ หรือ สิ่งนี้ สิ่งนั้น เช่น ใด ไร ไหน กี่ อะไร ทำไม ฉันใด เช่นไร ฯลฯ แต่พึงสังเกตว่า คำพวกนี้จะต้องไม่ใช้ในข้อความที่เป็นคำถามหรือสงสัยจึงจะนับว่า เป็นอนิยมวิเศษณ์ ถ้าใช้ในข้อความที่เป็นคำถาม หรือสงสัยจึงจะนับว่า เป็นอนิยมวิเศษณ์ ถ้าใช้ในข้อความที่เป็นคำถามหรือสงสัย เรียกว่า ปฤจฉาวิเศษณ์ ตัวอย่าง
aL niH yaH maH wiH saeht[n]L kheuuM khahmM wiH saeht[n]L theeF bpraL gaawpL baawkL khwaamM maiF cheeH chaL phawH reuuR jahmM gatL lohngM bpaiM waaF bpenM chehnF nanH chehnF neeH reuuR singL neeH singL nanH chehnF daiM raiM naiR geeL aL raiM thahmM maiM chanR daiM chehnF raiM dtaaeL pheungM sangR gaehtL waaF khahmM phuaakF neeH jaL dtaawngF maiF chaiH naiM khaawF khwaamM theeF bpenM khahmM thaamR reuuR sohngR saiR jeungM jaL napH waaF bpenM aL niH yaH maH wiH saeht[n]L thaaF chaiH naiM khaawF khwaamM theeF bpenM khahmM thaamR reuuR sohngR saiR jeungM jaL napH waaF bpenM aL niH yaH maH wiH saeht[n]L thaaF chaiH naiM khaawF khwaamM theeF bpenM khahmM thaamR reuuR sohngR saiR riiakF waaF bpritL chaaR wiH saeht[n]L dtuaaM yaangL
“Indefinite modifiers” are modifiers which express non-specificity or provide a delimiter that something is like this or that, or this thing or that thing; for example, the words “whatever,” “whichever,” “wherever,” “how,” “any,” “how many,” “which,” “why,” “why so ever,” and “how so ever.” However, one should observe that these words, in order to be indefinite modifiers, should not be used in interrogatory sentences or in sentences which indicate doubt; if these words are used in sentences which indicate interrogatories or doubts, they are called, “interrogatory modifiers.” [See below.] Examples include,

คุณไม่เคยบอกฉันเลยว่า วันนั้นคุณจะมาที่นี่
khoonM maiF kheeuyM baawkL chanR leeuyM waaF wanM nanH khoonM jaL maaM theeF neeF
"You never told me you were coming here."